
Świadomość emocjonalna to zdolność zauważenia emocji w chwili, gdy się pojawia; stanowi ona podstawę inteligencji emocjonalnej. Zamiast mówić jedynie „Czuję się źle", celem jest umiejętność powiedzenia na przykład „Czuję rozczarowanie" albo „Czuję zazdrość".
Metoda RULER, opracowana przez Yale Center for Emotional Intelligence, przedstawia pięcioelementowe ramy rozwijania umiejętności emocjonalnych.
01 Rozpoznawanie - Umiejętność odczytywania i rozpoznawania emocji u siebie i innych na podstawie mimiki, mowy ciała i innych sygnałów.
02 Rozumienie - Umiejętność rozumienia, skąd bierze się emocja, jakie są jej przyczyny i jakie może mieć konsekwencje.
03 Nazywanie - Wychodzenie poza ogólne słowa, takie jak „zły" czy „źle", i precyzyjniejsze nazywanie uczuć przy użyciu bogatszego słownictwa emocjonalnego, np. „sfrustrowany", „poirytowany" lub „wściekły".
04 Wyrażanie - Uczenie się wyrażania uczuć bez krzywdzenia innych. Podstawowa zasada brzmi: „Wszystkie emocje można odczuwać, ale nie każde zachowanie jest dozwolone."
05 Regulacja - Rozwijanie umiejętności zatrzymania się i zastanowienia przed działaniem pod wpływem emocji. U małych dzieci uspokojenie może polegać na głębokim „oddychaniu brzuchem", przejściu do spokojnego miejsca lub otrzymaniu wspierającego uścisku. Z wiekiem dzieci stopniowo rozwijają bardziej samodzielne strategie motywowania się i rozwiązywania problemów.
Mood Meter to narzędzie wizualne, które pomaga dzieciom nazywać emocje. Porządkuje stany emocjonalne w czterech strefach kolorystycznych na podstawie dwóch osi: energii (wysokiej/niskiej) i przyjemności (przyjemne/nieprzyjemne).
Strefa Żółta (wysoka energia, przyjemne) - szczęście, podekscytowanie, optymizm i entuzjazm.
Strefa Zielona (niska energia, przyjemne) - spokój, wyciszenie, odprężenie i równowaga.
Strefa Niebieska (niska energia, nieprzyjemne) - smutek, rozczarowanie, beznadzieja lub zmęczenie.
Strefa Czerwona (wysoka energia, nieprzyjemne) - złość, lęk, strach lub przerażenie.
Dzieci uczą się radzić sobie z intensywnymi emocjami, obserwując dorosłych wokół siebie. Rolą opiekuna nie jest bycie krytykiem, lecz „coachem emocjonalnym". Wybuchy emocjonalne można traktować nie tylko jako zachowania wymagające opanowania, ale także jako okazję do nawiązania więzi z dzieckiem i pomocy w nazwaniu tego, co czuje.
Jak wykonać: Umieśćcie na lodówce Miernik Emocji ze strefami Żółtą, Zieloną, Niebieską i Czerwoną. Codziennie sprawdzajcie wspólnie: „W którym kolorze Miernika Emocji jesteś teraz?" Po wybraniu koloru pomóżcie dziecku znaleźć bardziej precyzyjną emocję w danej strefie, np. „Jestem w czerwonej strefie, bo czuję rozczarowanie".
Cel: Rozwijanie świadomości emocjonalnej i umiejętności Nazywania z metody RULER przez przedstawianie świata wewnętrznego dziecka za pomocą kolorów zamiast ograniczania się do stwierdzenia „Czuję się źle".
Jak wykonać: Poproście dziecko, aby wyobraziło sobie, że jest ziemniakiem. Podawajcie instrukcje: „Teraz jesteś na targu i wkładają cię do torby. Teraz jesteś w kuchni i jesteś obierany" - zachęćcie do przesadnej mimiki - „a teraz trafiasz do gorącego oleju".
Cel: Zwiększanie samoświadomości przez zachęcanie dziecka do przedstawiania mimiką takich stanów jak podekscytowanie, ból, zaskoczenie czy strach w różnych sytuacjach.