
Umiejętności społeczne to sposoby, w jakie osoba rozumiejąca własne emocje i potrafiąca empatyzować z innymi wykorzystuje te zdolności w relacjach. Umiejętności te pomagają dobrze funkcjonować z innymi, współpracować i rozwiązywać nieporozumienia bez przekształcania ich w kłótnie.
Podstawowym elementem jest bycie dobrym słuchaczem: słuchanie bez przerywania, unikanie ciągłego sprowadzania rozmowy do siebie oraz powstrzymywanie się od oceniania. Pomaga to lepiej rozumieć uczucia innych i skuteczniej się komunikować.
Dzieci i dorośli często doświadczają konfliktów. Poradnik przedstawia pięć strategii, których można uczyć dzieci za pomocą symboli zwierząt:
Strategia Żółwia (Wycofanie) - Milczy, aby uniknąć sporu, i może rezygnować z obrony uzasadnionych praw tylko po to, by nie dopuścić do napięcia.
Strategia Pluszowego Misia (Ustępowanie) - Pomija własne potrzeby, aby wyglądać na zgodnego i życzliwego, oraz stale daje pierwszeństwo życzeniom drugiej strony, żeby nikogo nie urazić.
Strategia Rekina (Wymuszanie) - Koncentruje się wyłącznie na własnych celach, wywiera presję i próbuje „wygrać", nie zwracając wystarczającej uwagi na uczucia drugiej osoby.
Strategia Lisa (Kompromis) - Szuka wzajemnych ustępstw, tak aby każda strona z czegoś zrezygnowała i obie spotkały się pośrodku, np. „Ja pobawię się chwilę, a potem ty."
Strategia Sowy (Współpraca) - Szuka źródła problemu i konstruktywnego, sprawiedliwego rozwiązania, które stara się uwzględnić potrzeby wszystkich osób.
Kiedy dziecko ma problem, zamiast rozwiązywać go za nie lub występować w roli sędziego decydującego, kto ma rację, zapytajcie, z jakiej strategii zwierzęcej korzysta, i poprowadźcie je ku bardziej konstruktywnemu rozwiązaniu. Celem jest pomoc dzieciom w korzystaniu z odpowiednich strategii Lisa lub Sowy zamiast automatycznego sięgania po reakcję Żółwia lub Rekina.
Jak wykonać: Wybierzcie codzienny problem, np. uszkodzenie rzeczy jednego dziecka przez rodzeństwo albo spór o wspólną zabawkę. W zabawie w role poproście dziecko, aby najpierw zareagowało jak Rekin, wymuszając, a następnie jak Lis, szukając kompromisu. Cel: Porównanie konsekwencji różnych strategii i doświadczenie, w jaki sposób bardziej konstruktywne rozwiązanie może lepiej służyć obu stronom.
Jak wykonać: Dajcie każdemu członkowi rodziny kartkę A4 i poproście o zamknięcie oczu. Nie wolno zadawać pytań ani otwierać oczu. Podawajcie instrukcje: „Złóż kartkę na pół. Oderwij lewy górny róg. Złóż kartkę ponownie na pół. Oderwij lewy dolny róg." Po otwarciu oczu okaże się, że kartki mają różne kształty. Cel: Pokazanie poprzez doświadczenie, jak jednostronne słuchanie bez pytań, interakcji i informacji zwrotnej może prowadzić do różnych interpretacji i zakłóceń komunikacji.