Uwaga dla trenera: Przypomnij uczestnikom, że dzieci mogą obawiać się bezpośredniego mówienia o silnych emocjach jako o własnych przeżyciach. Podkreśl „bezpieczny dystans", jaki zapewniają pacynki.
Metoda: Praca grupowa.
Materiały: Dwie pacynki lub pluszowe zabawki.
1. Metafora bezpiecznego dystansu: Trener wyjaśnia metodę w następujący sposób:
„Dzieci mogą nie potrafić bezpośrednio opowiedzieć o silnej złości, zazdrości lub poczuciu niesprawiedliwości jako o własnych uczuciach. Bezpośrednie przyznanie się do emocji może wywołać poczucie winy, wstyd lub obawę przed karą. Właśnie wtedy pacynki pełnią rolę magicznego mostu, który pozwala dziecku przepracować silne emocje z bezpiecznej odległości. Gdy dziecko bierze pacynkę, przenosi ogromną złość z własnego wnętrza na znajdujący się przed nim nieożywiony przedmiot. W psychologii nazywa się to 'projekcją' i 'bezpiecznym dystansowaniem'. Dziecko nie mówi już we własnym imieniu, lecz w imieniu 'Złego Smoka' lub 'Skrzywdzonego Misia'. Dziecko może nie potrafić powiedzieć dorosłemu wprost: 'Jestem bardzo zazdrosny o kolegę i chcę go uderzyć'. Za pośrednictwem pacynki może jednak bez cenzury wyrazić emocję z czerwonej strefy, mówiąc: 'Ten miś jest bardzo zły, ponieważ kolega nie podzielił się z nim pilotem do telewizora.'"
2. Ćwiczenie scenariuszowe: Poproś grupy o wybranie kryzysu często występującego w placówce (na przykład zabawki, którą dzieci nie potrafią się podzielić, lub pilota do telewizora). Za pomocą dwóch pacynek grupy opracowują scenariusz, w którym kryzys zostaje rozwiązany poprzez rozmowę i nie przeradza się w agresję.